Voor veel mensen voelt persoonlijke ontwikkeling als iets ingewikkelds en moeilijks. Soms zelfs als eng of zwaar. En ik begrijp ook waar dat vandaan komt. Het leven is niet altijd makkelijk, en na onze eerste levensjaren—waarin we nog volledig onbevangen zijn—beginnen allerlei factoren invloed uit te oefenen op wie we worden.
Ouders en familie, onze opvoeding, school, sociale interacties, normen en waarden, overtuigingen, hormonen… de lijst gaat maar door. Op de een of andere manier zijn we in staat om dit allemaal op te nemen, en gaandeweg ontwikkelen we allerlei manieren om dit een plek te geven in zowel ons hoofd als ons lichaam. Als je er echt bij stilstaat, is dat best bijzonder.
Door dit alles komen mensen voor veel uitdagingen te staan, en het kan veel inspanning kosten om manieren te vinden om daarmee om te gaan. Hier begint ook de kern van dit betoog: persoonlijke ontwikkeling wordt vaak vooral gezien als het oplossen van problemen. Of op zijn minst kan het spannend voelen om jezelf echt in de spiegel aan te kijken. Alleen dat al kan het lastig maken om eraan te beginnen. En in dit geval is angst meestal geen goede raadgever.
Laten we er eens vanuit een ander perspectief naar kijken. Kort samengevat: het leven geeft ons een enorme hoeveelheid informatie, en iedereen verwerkt die op zijn eigen manier. Binnen dat proces vormen we onze persoonlijkheid en ontwikkelen we manieren om met de uitdagingen om te gaan die we tegenkomen. En als iets werkt, wordt dat vaak onze standaard manier van doen. We bouwen een referentiekader van waaruit we naar de wereld kijken—en dat bepaalt grotendeels onze werkelijkheid.
Hoe langer ik leef, hoe interessanter en leuker ik het vind om mijn eigen referentiekader ter discussie te stellen. Steeds meer begin ik te zien hoe weinig ik eigenlijk weet—en hoe beperkt onze controle over het leven werkelijk is. Vanaf jonge leeftijd dacht ik dat alles in het leven maakbaar was. Maar gaandeweg ben ik gaan inzien hoe groot de rol is van toeval, externe gebeurtenissen, gezondheid en geluk. We hebben maar beperkte invloed op het verloop van ons leven en onze persoonlijke ontwikkeling.
Door het zo te benaderen, leer ik mezelf iets minder serieus te nemen. En dat klinkt misschien tegenstrijdig vanuit een ontwikkelingsperspectief, maar het helpt me juist om lichter in het leven te staan. Dat betekent niet dat ik geen meningen heb, alles zomaar accepteer, of geen ruggengraat heb. Het betekent simpelweg dat ik probeer nieuwsgierig te blijven, te blijven leren en open te staan voor groei en verandering.
Dit is hoe ik persoonlijke ontwikkeling benader: jezelf steeds een beetje beter leren kennen, en leren hoe je zo goed mogelijk met jezelf en je omgeving omgaat. Ik vind het eindeloos interessant en hoop tot het einde van mijn leven te blijven leren. Door deze houding aan te nemen, blijft het boeiend en inspirerend.
Tijdens de leiderschapsreizen en dag-retreats die we met Life Travels organiseren, komen leren, inspiratie en plezier samen in een ontspannen en fijne sfeer.
Dus geniet van je persoonlijke ontwikkeling!